BLOG · DE LOS METHODE
Weten is niet hetzelfde als loslaten
Je snapt je patroon tot in de details.
Waarom zit het er dan nog?
Je vriend zegt het na je derde verhaal over dezelfde klant. Laat het toch los.
Je coach zegt het als je weer tot middernacht doorwerkt. Laat het toch los.
Je zegt het zelf, om twee uur 's nachts, tegen het plafond. Laat het toch los.
Alsof het een tas is die je even neerzet.
Je hebt het geprobeerd. Je wist precies waarom die ene klant je zo raakt, en je dacht dat je het een plek had gegeven. Een week later lag je weer wakker over dezelfde mail.
Je hoeft jezelf daarom niet slap te vinden. Loslaten werkt anders dan de meeste mensen denken.
Loslaten kun je niet besluiten
We praten over loslaten alsof het iets is wat je doet. Een besluit dat je op maandagochtend neemt, en dan is het klaar.
Eigenlijk voelt het zo: je hangt aan een touw, boven een diepte die je niet kunt zien. Iemand roept dat je los mag laten, dat het veilig is en de grond vlakbij. Misschien gelooft je hoofd het zelfs. Je hand niet. Die blijft knijpen, want die luistert naar je angst.
Pas als je voeten de grond raken, gaat je hand open. Vanzelf, zonder dat je iets hoeft te besluiten.
Met je stoorzenders gaat het net zo. Loslaten is een gevolg. Het gebeurt zodra er niets meer te beschermen valt.
Als begrijpen een schuilplaats wordt
Veel ondernemers die bij mij komen, hebben hun patroon tot op de bodem uitgezocht. Ze weten waar het vandaan komt en welke stoorzender erachter zit, en ze praten er helder over. Wel een tikje afstandelijk.
Op dat afstandelijke let ik.
Analyseren voelt als werken aan jezelf, en elk nieuw inzicht lijkt een stap vooruit. Ondertussen blijf je precies waar het veilig is: in je hoofd. Zolang je erover nadenkt, hoef je het niet te voelen. Ik weet hoe dat gaat, want ik had zelf jarenlang last van perfectionisme.
Bij GaVoorGoud heet deze stoorzender De Hyper-Rationele. Hij houdt je hart op armlengte en is dol op inzicht, want hoe beter je het begrijpt, hoe verder het gevoel weg blijft. Je Perfectionist of Pleaser mag van hem rustig door blijven draaien, zolang jij er maar mooi over kunt nadenken. Zijn versterker heet verbonden denken: je hoofd dat samenwerkt met wat je voelt.
Een patroon kun je dus op twee manieren kennen.
Begrijpen
Je weet waar je patroon vandaan komt. Je hand zit nog steeds om het touw.
Loslaten
Het gevoel eronder is verwerkt. Je hand gaat vanzelf open.
Begrip zit in je hoofd, en verandering gebeurt in je lijf.
Onder elk patroon ligt een gevoel dat ooit te groot was. Schaamte, omdat je iets fout deed. Of angst dat je er niet meer bij hoorde. Je stoorzender ontstond om dat gevoel bij je weg te houden, vaak al toen je klein was, en daar heb je je al die jaren aan vastgehouden.
Mag dat gevoel er eindelijk zijn en wordt het verwerkt, dan merkt je lichaam dat het gevaar voorbij is. Op dat moment gaat de hand open.
Hoe die hand opengaat
In mijn werk gebruik ik daarvoor NEI, Nieuw Emotioneel Inzicht. Via je onderbewustzijn zoeken we het gevoel op dat onder je patroon ligt en verwerken we die oude lading. Je hoeft het daarvoor niet nog beter te snappen. Dat deel heb je wel gehad.
Dit is de eerste stap van de LOS Methode. Loslaten komt eerst, omdat er voor Openen en Stromen pas ruimte is als je niet meer vastzit.
Wat mensen daarna vertellen, lijkt vaak op elkaar. Ze merken het pas achteraf. Over een mail waar ze vroeger een avond over piekerden, hebben ze nu nauwelijks nagedacht. Ze tikten het antwoord tussen twee afspraken door.
Waarom een patroon soms terugkomt, ook na goede sessies, lees je in de blog Wat blijvende verandering in de weg staat.
Een vraag voor deze week
Pak een patroon dat je al heel goed begrijpt. Leg je uitleg even opzij, hoe goed die ook is.
Vraag jezelf dan: wat zou ik voelen als ik dit niet meer deed?
Je hoeft het antwoord niet te verklaren. Let alleen op wat er in je lijf gebeurt terwijl je de vraag stelt. Een knoop in je maag, een zucht, misschien helemaal niks. Dat is allemaal goed.