over ja zeggen

De tas van Mirjam

Op een regenachtige dinsdag scheurt het hengsel van Mirjams tas. Wat er dan op de stoep rolt, heeft ze er nooit met haar handen in gestopt.

Vijf minuten lezen. Voor bij de koffie.

Op een dinsdag in november scheurde het hengsel van Mirjams tas. Ze stond op de stoep voor haar huis, het regende en de tas viel open als een rijpe vrucht.

Eruit rolde: de ovenschaal van de buurvrouw. Een map van de tennisclub met Penningmeester op de rug. Een sleutelbos die niet van haar was. Een opgevouwen rooster voor de schoolbibliotheek, drie verjaardagstaarten in aluminiumfolie en een klein, verfrommeld briefje waarop in haar eigen handschrift stond: Natuurlijk, geen probleem!

Mirjam keek ernaar. Ze had die dingen er niet in gestopt. Tenminste, niet met haar handen.

Het was in september begonnen. Haar zus belde of Mirjam de verhuizing kon regelen, want "jij bent daar zo goed in". Mirjam had haar agenda opengeslagen en gezien dat het haar enige vrije zaterdag was. "Ja hoor," zei ze. Toen ze de telefoon neerlegde, voelde haar tas een fractie zwaarder. Ze dacht dat ze het zich verbeeldde.

Daarna ging het snel. Bij elke "ja" die eigenlijk "nee" had willen zijn, zat er iets nieuws in haar tas. De buurvrouw vroeg of ze even op de kat kon letten, drie weken lang: een sleutelbos. De tennisclub zocht nog iemand voor de boekhouding: een map, dik als een telefoonboek. De school vroeg of ze "heel misschien" op dinsdag kon: een rooster en daarna nog een, want dinsdag werd ook donderdag.

Ze had haar tas verwisseld voor een grotere. Toen voor een schoudertas. In oktober liep ze een beetje scheef.

En nu lag alles op de natte stoep.

 

Mirjam hurkte. Ze pakte de ovenschaal op en legde hem terug in de kapotte tas. Ze pakte de map. Ze aarzelde. Hij was echt heel zwaar.

Een man met een hond liep langs en bleef staan. Hij keek naar de spullen op de stoep en toen naar Mirjam.

"Een druk leven?" vroeg hij.

"Blijkbaar," zei Mirjam.

Ze hoorde zelf hoe het klonk. Alsof ze het over iemand anders had.

Ze legde de map terug op de stoep en keek ernaar, een beetje geschrokken, alsof ze iets had laten vallen in een kerk. Er gebeurde niets. De regen viel gewoon door. Alleen het hengsel dat nog heel was, voelde ineens losser in haar hand.

Ze liet de drie taarten liggen. Dat waren er twee te veel geweest, eerlijk gezegd. Ze liet het rooster liggen en het tweede rooster ook. Het briefje met Natuurlijk, geen probleem! bekeek ze nog even. Toen vouwde ze het open, streepte Natuurlijk door en schreef erboven: Ik kijk even.

Example image

Dat briefje stopte ze wel terug.

Toen zag ze iets kleins tussen de natte bladeren, precies op de plek waar haar tas was gevallen. Een goudgeel blaadje, bijna rond, met fijne nerven. De regen tikte eromheen, maar het blaadje was droog.

Mirjam raapte het op en legde het in het voorvakje. Ze wist niet waarom. Het hoorde daar gewoon.

Toen ze opstond, woog haar tas bijna niets meer. Alleen de ovenschaal zat er nog in, want die moest echt terug, en een sleutelbos, want van de kat hield ze eigenlijk wel.

Ze liep naar de voordeur. Halverwege merkte ze dat ze de tas liet zwaaien, heen en weer, zoals ze dat deed toen ze negen was.

 

De volgende ochtend scheen er een smalle strook zon door het keukenraam. Mirjam pakte haar tas en zag het gouden blaadje in het voorvakje liggen. Het ving het licht op alsof er een klein lampje in brandde.

Ze glimlachte.

Example image

Nog een verhaal

Het bed dat verhuisde

Elke nacht om tien over drie lag Anouk wakker. Toen begon haar bed aan een reis door het huis.

Lees het verhaal →

Nog meer verhalen

Vond je dit een fijn verhaal?

In het boek De ruimte tussen je gedachten staan er nog veel meer. Korte verhalen met een boodschap, om langzaam te lezen.

Bekijk het boek →
Example image
Example image

Mis er geen

Kaarten voor de stille momenten

Een beeld, een zin en een vraag voor vandaag. Voor op je telefoon of om te printen. Bij het boek krijg je ze gratis.

Bekijk de kaarten →

Een vraag, een reactie op een verhaal of gewoon even iets delen? Ik lees alles.

Example image

© Isabella Maria · byisabellamaria.com